Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

κατασκευή από γυψόγαζα

κατασκευή από γυψόγαζα

Picture Οδηγίες της Δώρας Χαραλαμπάκη ιδιοκτήτριας του Craftit

Για μια κατασκευή από γυψόγαζα, χρειαζόμαστε

γυψόγαζες, εφημερίδες, χαρτοταινία, και ένα πλαστικό μπουκάλι ή χαρτόνι για το σκελετό της κατασκευής μας

Γάτα

πάνω στο μπουκάλι, τσαλακώνουμε εφημερίδες  πλάθοντας το σχήμα του σώματος της γάτας και τις εγκλωβίζουμε με χαρτοταινία έτσι ώστε να έχουμε ένα καλό υπόστρωμα για να κολλήσει η γυψόγαζα.

Μετά παίρνουμε ένα χαρτόνι κόβουμε το σχήμα του κεφαλιού και το κάνουμε τρισδιάστατο πάλι με χαρτί τσαλακωμένο και χαρτοτανία.

Κόβουμε σε κομμάτια τη γυψόγαζα και τη βουτάμε σε ένα μπολ με νερό. Τοποθετούμε τις γάζες πάνω στην κατασκευή και τρίβουμε απαλά με το χέρι μας έτσι ώστε να ενοποιηθεί ο γύψος.

Όταν στεγνώσει είναι έτοιμο να το βάψουμε με ακρυλικά χρώματα.

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Έλα να φτιάξουμε μαγικά γιατροσόφια!: Μέχρι ο καρκίνος να έχει φύγει.

Έλα να φτιάξουμε μαγικά γιατροσόφια!: Μέχρι ο καρκίνος να έχει φύγει.: Δοσολογία Πληροφορίες:

ελιξίριο υγιείας και νεότητας


Μπορούμε εύκολα να φτιάξουμε το ελιξίριο υγιείας και νεότητας, από φυτικά υλικά που είναι πολύ αποτελεσματικό.

Ιδιότητες

Το τρώμε καθημερινά, πρωί μεσημέρι και βράδυ από 1 κουταλιά της σούπας, ίσως πίνοντας λίγο νερό μετά γιατί είναι καυτερό. Θεραπεύει σχεδόν τα πάντα, ανανεώνει τον οργανισμό, εξαφανίζει την κατάθλιψη, την οστεοπόρωση [πολύ ισχυρό]. Σε μερικούς μήνες δημιουργεί στο σώμα πλήρη αναδόμηση. Είναι αφροδισιακό, καταπολεμά απόλυτα τις μολύνσεις και άλλα πολλά…..

Υλικά

-1 φακελάκι τζίντζερ σε σκόνη [μπαχαρικό] 200γρ
-1 βαζάκι μέλι 1/2 κιλό περίπου

Δημιουργία ελιξιρίου

Ζεσταίνουμε πολύ ελαφρά το μέλι προσθέτοντας 2-3 κουταλιές νερό μέχρι να λιώσει, ρίχνουμε μέσα την σκόνη τζίντζερ, ανακατεύουμε πολύ καλά μέχρι να ενωθούν. Το αφήνουμε να κρυώσει, το διατηρούμε εκτός ψυγείου και το τρώμε καθημερινά Αν θέλουμε φτιάχνουμε μεγαλύτερη ποσότητα πολλαπλασιάζοντας τα υλικά αναλόγως.

Το προσθέτουμε επίσης στα ροφήματά μας και πίνουμε όσο είμαστε άρρωστοι, και προληπτικά κάποιες φορές για να πάρουμε δύναμη, ή να καθαρίσει ο οργανισμός μας, αναλόγως με τις ανάγκες μας.

Μολόχα «παύει τας ωδίνας»!

Μολόχα «παύει τας ωδίνας»!

έλεγε ο Ιπποκράτης και οι αρχαίοι… η μολόχα είναι από τα φυτά που αγαπήθηκαν πολύ και χρησιμοποιήθηκαν από τα πολύ μακρινά χρόνια, από το 700 π.χ περίπου χρησιμοποιήθηκε ως τροφή και ως φαρμακευτικό βότανο σαν τροφή χρησιμοποιήθηκαν σχεδόν όλα τα μέρη του βοτάνου τα φύλλα,οι τρυφεροί βλαστοί,αλλά και τις ρίζες
Αυτός που ανέφερε πρώτος την μολόχα τον έβδομο αιώνα π.χ ήταν ο Ησίοδος  οι δε Βυζαντινοί σχολιαστές του μας πληροφορούν ότι στα χρόνια εκείνα έφτιαχναν με μολόχα και με πολλά άλλα βότανα έναν θρεπτικότατο πολτό.
Στην αρχαία Ελλάδα καλλιεργούσαν την μολόχα μαζί με άλλα λαχανικά και βότανα στους κήπους τους, έλεγαν ότι σταματούσε την πείνα και τη δίψα, την επαίνεσαν ο Πυθαγόρας και ο Πλάτωνας, οι δε Ρωμαίοι την θεωρούσαν λιχουδιά και την είχαν στα τραπέζια τους.
Ο Κικέρων με τον Οράτιο μας αναφέρουν πολλές από τις ανακουφιστικές της ιδιότητες ο δε Πλίνιος έλεγε ότι αν τρώμε μια χούφτα μολόχα τη μέρα δεν θα μας βρει καμία αρρώστια, ο Καρλομάγνος είχε διατάξει να καλλιεργείται μολόχα σ” όλους τους αυτοκρατορικούς κήπους
Οι Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζούσαν με χόρτα, έφτιαχναν ένα νόστιμο φαγητό από τις ρίζες της μολόχας τις οποίες αφού τις έβραζαν μετά τις τηγάνιζαν με κρεμμύδια, υπάρχει ένα πρόσωπο το οποίο έχει συνδεθεί από την αρχαιότητα με την μολόχα το πρόσωπο αυτό είναι ο Κρητικός Επιμενίδης  ο άνθρωπος αυτός κινείται μεταξύ μύθου και ιστορίας και λέγεται πως είχε κοιμηθεί για πενήντα χρόνια σε ένα σπήλαιο στην Κρήτη, όταν ξύπνησε βρέθηκε σε έναν καινούργιο κόσμο για να μην διψά και για να μην πεινά λοιπόν έτρωγε μόνον μολόχα και βολβούς και έτσι η μολόχα έγινε το βότανο των μυστικιστών και από τότε χρησιμοποιείται σε διάφορες μυήσεις
Λέγεται ακόμα ότι ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στους Πυθαγόρειους και επειδή τα άνθη της είναι στραμμένα πάντα προς τον ουρανό θεωρήθηκε ιερό βότανο, ο Ιάμβλιχος μας αναφέρει ότι ο Πυθαγόρας συνιστούσε να αποφεύγεται η μολόχα επειδή είναι η πρώτη αγγελιοφόρος της «συμπάθειας»των ουρανών προς την Γαία

Ο Ιπποκράτης παρασκεύαζε

α) ένα κατάπλασμα με κρασί και μολόχα για να αντιμετωπίσει τα οιδήματα και τις φλεγμονές
β) τη συνιστούσε σαν αφέψημα εναντίον διαφόρων γυναικολογικών προβλημάτων
γ) παρασκεύαζε με αυτή κολπικά υπόθετα τα οποία χρησιμοποιούσε για να διευκολύνει τους τοκετούς και να μετριάσει τους πόνους, ο Δίφιλος ο Σίφνιος έγραψε ότι βοηθά σε περιπτώσεις ερεθισμού των νεφρών και της κύστης.
Χρησιμοποιείτο ως αποχρεμπτικό και καθαρτικό φάρμακο, από τα άνθη της παρασκευάζονταν αφέψημα εναντίον παθήσεων του πεπτικού και του ουροποιητικού συστήματος.
Η σοφή λαϊκή ιατρική θεωρεί τη μολόχα ως ένα από τα αποτελεσματικότερα φαρμακευτικά βότανα εναντίον της δυσκοιλιότητας,την ιδιότητα αυτή της μολόχας την τονίζει με έμφαση και ο Βυζαντινός συγγραφέας ΣυμεώνΣηθ… Στα «Βυζαντινά Γεωπονικά»είναι το βότανο που θεραπεύει «τα κρυφά πάθη των γυναικών»,τα νοσήματα των νεφρών,τα ηπατικά νοσήματα,τις πληγές, τις φλεγμονές και πολλά-πολλά άλλα.
Το «Περί χυμών, βρωμάτων και πομάτων»,ένα άλλο βυζαντινό κείμενο, αναφέρει τη μολόχα ως εξαιρετικά εύπεπτη και δυναμωτική τροφή πιστευόταν ότι
α) απαλλάσσει το σώμα από τις αρρώστιεςmoloxes-fyto-diatrofi-farmako
β) θεραπεύει τα πάντα εξαιτίας της ήπιας καθαρτικής δράσης της
Στη Πελοπόννησο ήταν και είναι πολύ γνωστή γιατί φυτρώνει παντού  από τα καλλιεργημένα χωράφια μέχρι τα χαλάσματα  και από τους κήπους μέχρι του δρόμους και τα πετρώδη εδάφη, με ονομασίες όπως αγριμολόχα μαλάχη αμπελόχα αμολοχάκι μάλβα τη βρίσκουμε πάνω σε παλιούς τοίχους, κοντά σε μονοπάτια σε χέρσες εκτάσεις και πάντα μα πάντα κοντά σε κατοικημένες περιοχές  αν τη συναντήσουμε μακριά από κατοικημένες περιοχές αυτό θα σημαίνει ότι κάποτε υπήρχε ένα σπίτι εκεί!!!
Τα πανέμορφα λουλούδια της πλαισίωναν πάντα τα στεφάνια της Πρωτομαγιάς  με τους κλώνους της έφτιαχναν και φτιάχνουν δακτυλίδια και βραχιόλια για να υποδεχθούν την όμορφη εποχή της Άνοιξης
Με τα φύλλα της μολόχας σε πολλά σπίτια της υπαίθρου δίπλωναν και διπλώνουν ντολμάδες  το δε αφέψημα και το έγχυμα της τα χρησιμοποιούσαν σαν γιατρικό αν πονούσε σε κάποιον ο λαιμός έβραζαν μολόχα, έριχναν μέσα μια κουταλιά μέλι και του έδιναν να πιει και να κάνει γαργάρες  οι βλαστοί και τα φύλλα βράζονταν ή μαγειρεύονταν με διάφορους τρόπους   τα συνδύαζαν θαυμάσιαμε όσπρια με κρέας με ρύζι  τα έκαναν γιαχνί ή ομελέτες ο καρπός της μολόχας είναι μεριστόκαρπος που το λένε «ψωμάκι», επειδή μοιάζει με σπιτίσιο ψωμί
Παλιά τα μικρά παιδιά τον μάζευαν και τον έτρωγαν το έγχυμά της είναι θαυμάσιο, συνήθως σε συνδυασμό με χαμομήλι moloxa-arxaioi-botano
Ενα ζεστό ρόφημα με μια κουταλιά θυμαρίσιο μελί
α) φέρνει μια γλυκιά ανακούφιση στον πονεμένο λαιμό
β) ηρεμεί τον βήχα
γ) βοηθάει να αναπνεύσουμε καλύτερα
Η μολόχα ανάλογα σε πια περιοχή φυτρώνει παρουσιάζει αλλαγές στο χρώμα των λουλουδιών της, η μολόχα που φυτρώνει σε γόνιμα χωράφια έχει έντονα ρόδινα άνθη  ενώ αν φυτρώνει σε ξερό πετρώδες μέρος τα άνθη του είναι ξέθωρα ροζ ή άσπρα ή βιολετιά  αυτή δε που φυτρώνει μέσα στα χωριά σε όχθους και σε χαλάσματα είναι «ο σπιτιάρης»  με λουλουδάκια πιο μικρά με ένα ροζ ανοιχτό όμορφο χρώμα.
Σε πολλά χωριά της Γαλλίας έχουν την συνήθεια να προσθέτουν στις πατάτες τους τις τρυφερές κορφές και τα φύλλα της μολόχας γιατί πιστεύουν πως διευκολύνει τη λειτουργία των νεφρών.
Οι δε λεγόμενοι πρακτικοί θεραπευτές σε διάφορες χώρες της Ευρώπης- όπως της Αγγλίας και της Γαλλίας- φτιάχνουν μια γλυκιά κρέμα-πάστα από ρίζες μολόχας που είναι μαλακτική και θεραπευτική για τον πονεμένο λαιμό  το βήχα και τη βραχνάδα
Λοιπόν η μολόχα χρησιμοποιείτο από αρχαιοτάτων χρόνων στην φαρμακευτική ως: μαλακτικό, αποχρεμπτικό,στυπτικό,αντιφλεγμονώδες και επουλωτικό βότανο

Αλλες φαρμακευτικές της ιδιότητες είναι:

1) μαλακώνει τους κάλους των ποδιών
2) το έγχυμα της χρησιμοποιείται σαν ποδόλουτρο για να ξεκουράζει τα κουρασμένα πόδια
3) τα ποδόλουτρα με έγχυμα μολόχας ανακουφίζουν τα πρησμένα πόδια ειδικά αν η φλεγμονή έπεται ενός κατάγματος.
Χρησιμοποιείται ακόμα σε περιπτώσεις:
1) βρογχικών
2) βήχα
3) λαρυγγίτιδας
4) ουλίτιδας
5) δερματικών προβλημάτων
6) εντερικών προβλημάτων
7) κολικών
8) γαστρίτιδας
9) κυστίτιδας
10) διάρροιας
11) αιμορροΐδων
12) καταρροής
13) πνευμονίας
14) βραχνάδας
15) οξείας δυσεντερίας
16) κατακράτησης ούρων
17) αιματουρίας
18) φλεγμονών της ουροδόχου κύστης
19) προβλημάτων των νεφρών
20) πιστεύεται ότι θεραπεύει την επιληψία
21) ότι ο χυμός της θεραπεύει από τα τσιμπήματα της μέλισσας ή της σφήκας

Σαν κατάπλασμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για:

1) φλεγμονές
2) οιδήματα
3) κτυπήματα
4) μελανιές
5) στραμπουλήγματα έχει δε άριστα αποτελέσματα αν χρησιμοποιηθεί χλιαρό έγχυμα σε μορφή κομπρέσας στην ξηρότητα των δακρυϊκών πόρων
Σε διεθνής μελέτες έχει αναφερθεί ότι δύο με τρία φλιτζάνια έγχυμα μολόχας την ημέρα σε συνδυασμό με κομπρέσες στο στήθος το βράδυ-από ζεστά φύλλα και στραγγισμένα καλά άνθη-έχουν πολύ αρεστά αποτελέσματα στο εμφύσημα όπως και σε περιπτώσεις δύσπνοιας
Δεν ξεχνάμε ότι τα βότανα χρειάζονται προστασία από το φως και την υγρασία γι αυτό το μέρος που τα αποθηκεύουμε πρέπει να είναι σκοτεινό και ξηρό… να είμαστε σίγουροι από εκεί πού τα αγοράζουμε ώστε να έχουμε πάντα το μέγιστο της αποτελεσματικότητας των βοτάνων μας


 ΜΟΛΟΧΑ ΤΟ ΒΟΤΑΝΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ


οι περισσοτεροι καρκινοι υποχωρον απο μονοι τους

Όλες οι κρίσεις τοξίκωσης, από τον καρκίνο μέχρι το κοινό κρυολόγημα, είναι ουσιαστικά θεραπευτικές κρίσεις. Όταν αυτές οι κρίσεις υποστηρίζονται με καθαρμούς και φυσικές μεθόδους, ο οργανισμός αναρρώνει ταχύτατα. Ωστόσο, όποτε επεμβαίνουμε με μέτρα που καταστέλλουν τα συμπτώματα, μία βραχυπρόθεσμη «ανάρρωση» μπορεί να μετατραπεί σε χρόνια πάθηση. Δυστυχώς, οι ερευνητές για τον καρκίνο δεν τολμούν ή δεν θέλουν να βρουν φυσική θεραπεία για τον καρκίνο. Δεν έχουν εκπαιδευτεί γι’ αυτό, ούτε αμείβονται γι’ αυτό. Ακόμα και αν έβρισκαν μία φυσική θεραπεία, αυτό δεν θα έβγαινε ποτέ στο φως της δημοσιότητας.
Η δρ Rose Papac, Μ.D., καθηγήτρια Ογκολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Γέιλ, έχει επισημάνει ότι στην εποχή μας δεν έχουμε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε τι συμβαίνει όταν οι καρκίνοι δεν αντιμετωπίζονται με ιατρικές αγωγές. «Όλοι θεωρούν ότι υποχρεούνται να παρέμβουν αμέσως όταν γίνεται διάγνωση καρκίνου», λέει η Papac, που έχει μελετήσει περιστατικά αυτόματης υποχώρησης καρκίνων. Οι περισσότεροι άνθρωποι τρομοκρατούνται και θέλουν να καταφύγουν σε άμεση θεραπεία για την «επάρατη νόσο». Έτσι, όχι μόνο δεν δίνουν ποτέ στο σώμα τους την ευκαιρία να αυτοϊαθεί, αλλά επιλέγουν να καταστρέψουν κάτι που δεν υπάρχει λόγος να καταστραφεί. Προφανώς, αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο σήμερα ελάχιστοι ασθενείς εμφανίζουν αυτόματη υποχώρηση του καρκίνου.
Από την άλλη, πολλοί ερευνητές έχουν αναφέρει όλα αυτά τα χρόνια ότι διάφορες παθήσεις και καταστάσεις όπως ο τυφοειδής πυρετός, το κώμα, η εμμηνόπαυση, η πνευμονία, η ανεμοβλογιά, ακόμα και η αιμορραγία, μπορεί να προκαλέσουν αυτόματη υποχώρηση του καρκίνου. Εντούτοις, δεν υπάρχουν επίσημες ερμηνείες για το μηχανισμό βάσει του οποίου αυτές οι υποχωρήσεις συνδέονται με τη θεραπεία του καρκίνου. Επειδή είναι ανεξήγητα φαινόμενα και εκ πρώτης όψεως στερούνται επιστημονικής βάσης, δεν χρησιμοποιούνται στην έρευνα για τον καρκίνο. Κατά συνέπεια, η επιστημονική κοινότητα δεν ενδιαφέρεται να κατανοήσει τους αυτοθεραπευτικούς μηχανισμούς του ανθρώπινου σώματος στην περίπτωση του καρκίνου. Αυτές οι «θαυματουργές» θεραπείες φαίνεται ότι συμβαίνουν κυρίως σε κακοήθεις καρκίνους όπως ο καρκίνος των νεφρών, το μελάνωμα, το λέμφωμα, το νευροβλάστωμα (καρκίνος του περιφερικού νευρικού συστήματος, που εμφανίζεται συνήθως σε πολύ μικρή ηλικία).
Με δεδομένο ότι τα περισσότερα όργανα του ανθρώπινου σώματος έχουν απεκκριτική δράση, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι οι καρκίνοι ήπατος, νεφρών, παχέος εντέρου, πνεύμονα, λεμφικού συστήματος και δέρματος μπορεί να υποχωρήσουν εύκολα, αν αποβληθούν οι τοξίνες από αυτά τα όργανα ή συστήματα. Κατά παρόμοιο τρόπο, οι κακοήθεις όγκοι δεν εμφανίζονται ποτέ σε ένα υγιές σώμα που στηρίζεται από ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα. Οι όγκοι ευδοκιμούν μόνο υπό συγκεκριμένες συνθήκες, σε περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη τους. Ο καθαρισμός αυτού του περιβάλλοντος, με οποιαδήποτε μέσα, μπορεί να κάνει τη διαφορά στη θεραπεία του καρκίνου.
Μία κρίση τοξίκωσης όπως η πνευμονία ή η ανεμοβλογιά, εφόσον δεν κατασταλεί, συμβάλλει στην αποβολή τεράστιων ποσοτήτων τοξινών και βοηθά τα κύτταρα να αναπνεύσουν ξανά. Ο πυρετός, η εφίδρωση, η απώλεια αίματος, η έκκριση βλέννας, η διάρροια και ο εμετός αποβάλλουν πολλές τοξίνες από το σώμα. Αφού οι τοξίνες αποβληθούν, το ανοσοποιητικό σύστημα ενισχύεται και ανανεώνεται με φυσικό τρόπο. Και αυτό μπορεί να αρκεί για να εξουδετερωθεί ένας κακοήθης όγκος που δεν εξυπηρετεί με κανένα τρόπο την επιβίωση του σώματος. Η ανεπιθύμητη ανεμοβλογιά ή πνευμονία μπορεί να αποτελέσουν θείο δώρο (ας χρησιμοποιήσουμε άλλη μία μη-επιστημονική έκφραση), αφού μπορούν να σώσουν τη ζωή ενός καρκινοπαθούς. Η μη-αποδοχή του δώρου μπορεί να κοστίσει τη ζωή του ασθενή. Πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν χωρίς λόγο, επειδή δεν τους δίνεται ποτέ η ευκαιρία να βιώσουν όλες τις φάσεις μίας πάθησης. Μία πάθηση δεν είναι τίποτε άλλο από την προσπάθεια του οργανισμού να δημιουργήσει διέξοδο για τις εγκλωβισμένες τοξίνες. Το φράξιμο των εξόδων με την καταστολή των συμπτωμάτων προκαλεί συμφόρηση και υπονομεύει ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού.
Η καταστολή των παιδικών νοσημάτων με αφύσικα προγράμματα εμβολιασμού μπορεί να θέσει σε άμεσο κίνδυνο τα παιδιά, αφού αυξάνει σημαντικά την επικινδυνότητα για καρκίνο. Η ανεμοβλογιά, η ιλαρά και οι λοιπές φυσικές μέθοδοι αυτο-ανοσοποίησης (που εσφαλμένα καλούνται «παιδικά νοσήματα») δίνουν στο ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει τους δυνητικούς νοσογόνους παράγοντες πιο αποτελεσματικά και χωρίς να περάσουν σοβαρή κρίση τοξίκωσης.
Με δεδομένο ότι μόνο στις ΗΠΑ κάθε χρόνο αποβιώνουν 550.000 άνθρωποι εξαιτίας του καρκίνου, είναι αμφισβητήσιμο κατά πόσο είναι δικαιολογημένοι οι υποχρεωτικοί εμβολιασμοί. Η καθιερωμένη προσέγγιση της ανοσοποίησης είναι αντιεπιστημονική και στερείται αποδεικτικών στοιχείων, ενώ μπορεί να υπονομεύσει τα σαφώς ανώτερα προγράμματα ανοσοποίησης του οργανισμού. Το σώμα αποκτά φυσική ανοσία αφενός με την έκθεση του σε παθογόνους οργανισμούς, αφετέρου με τις παροδικές θεραπευτικές κρίσεις που αποβάλλουν πολλές καρκινογόνες τοξίνες. Το αν τα τεχνητά εμβόλια προκαλούν καρκίνο άμεσα ή έμμεσα, είναι επουσιώδες. Ωστόσο, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι τα συμβατικά προγράμματα εμβολιασμού μπορούν να προλάβουν μία εν δυνάμει απειλητική για τη ζωή θεραπευτική κρίση.

Ποιος Θεραπεύει τον Καρκίνο;

Οσοι έχουν βιώσει την πλήρη υποχώρηση του καρκίνου και παρέμειναν υγιείς, είναι τα ζωντανά παραδείγματα των μηχανισμών που προκαλούν και θεραπεύουν τον καρκίνο.
Η Αννα ήταν 43 ετών όταν διαγνώστηκε με μία ανίατη μορφή λεμφώματος. Οι γιατροί της είπαν ότι δεν θα ζούσε
για πολύ ακόμα και της σύστησαν να κάνει χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία. Η Άννα ήξερε ότι αυτές οι αγωγές όχι μόνο θα αύξαναν την επικινδυνότητα για δευτεροπαθή καρκίνο, αλλά θα είχαν και σοβαρές παρενέργειες. Αρνήθηκε να υποβληθεί σε θεραπεία, θεωρώντας ότι αν ο καρκίνος ήταν ούτως ή άλλως ανίατος, δεν υπήρχε λόγος να ακολουθήσει την αγωγή και να υποστεί τις φρικτές παρενέργειες.
Έχοντας αποδεχτεί ότι έπασχε από μία ανίατη πάθηση, που σήμαινε ότι έπρεπε να συμφιλιωθεί με το θάνατο, η Άννα αναζήτησε εναλλακτικούς τρόπους να κάνει τη «μετάβαση» ευκολότερα. Αντί να αποδεχτεί παθητικά τη μοίρα της, αποφάσισε να επικεντρωθεί στο να νιώθει καλά και προσπάθησε να βελτιώσει την ευεξία της ενεργά. Δοκίμασε τα πάντα – βελονισμό, καθαρμούς οργάνων, φυτοθεραπεία, διαλογισμό και οραματισμό. Έτσι, τα κύτταρα της έλαβαν το σήμα ότι φρόντιζε τον εαυτό της. Ο καρκίνος της Άννας υποχώρησε μετά από λίγους μήνες. Μέσα σε ένα χρόνο, δεν υπήρχε ίχνος καρκίνου. Ο ογκολόγος της έμεινε εμβρόντητος. Τώρα, μετά από δύο δεκαετίες, όχι μόνο δεν υπάρχει ίχνος καρκίνου στο σώμα της, αλλά νιώθει πιο υγιής και ακμαία από ποτέ.
Η Λίντα διαγνώστηκε με κακόηθες μελάνωμα (η πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος) μόλις στα 38 της. Μετά από αρκετές ανεπιτυχείς επεμβάσεις, της είπαν ότι ο καρκίνος είχε προχωρήσει, ότι πλέον ήταν «καταλη-, κτικός» και ότι της απέμενε μόνο ένας χρόνος ζωής. Και η Λίντα αρνήθηκε να κάνει χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία. Κατέφυγε σε πιο θετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως η γιόγκα, η προσευχή, η χορτοφαγία, οι καθαρμοί οργάνων, ο διαλογισμός και ο καθημερινός οραματισμός. Σήμερα, 22 χρόνια μετά την καταδικαστική εκείνη γνωμάτευση, εξακολουθεί να είναι υγιέστατη, δεν έχει ίχνος καρκίνου, και το δέρμα της δεν φέρει την παραμικρή ένδειξη ερεθισμού.
Η Άννα και η Λίντα άλλαξαν τη στάση τους απέναντι στη ζωή. Από παθητικά θύματα μίας ανεξέλεγκτης, «επιθετικής» νόσου, αποφάσισαν να προαγάγουν ενεργά την υγεία του σώματος και του νου τους. Η αποδοχή της αυτοευθύνης ήταν το πρώτο βήμα για τη μετακίνηση της εστίασης από τον καρκίνο στη συνειδητή καλλιέργεια της υγείας.
Δεν αρμόζει να αποκαλούμε αυτές τις υποχωρήσεις «θαύματα». Υπάρχουν πολλά καταγεγραμμένα περιστατικά ατόμων που ανάρρωσαν απ’ όλους τους τύπους καρκίνων και σχεδόν όλες τις παθήσεις, από το διαβήτη και τους ακροχορδόνες μέχρι το AIDS. Το γεγονός ότι η αυτόματη υποχώρηση του καρκίνου επισυμβαίνει μέχρι και στο τελικό στάδιο της νόσου, δείχνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα όχι μόνο μπορεί να εξουδετερώνει ταχύτατα τους όγκους, αλλά και ότι προλαμβάνει το σχηματισμό νέων όγκων, εφόσον τα αίτια αντιμετωπιστούν σωστά. Όταν αλλάζουμε νοοτροπία και, αντί να θεωρούμε ότι οφείλουμε να επιτεθούμε στα καρκινικά κύτταρα, κατανοούμε ότι πρέπει να τα αφήσουμε στην ησυχία τους και να αντιμετωπίσουμε τις επιβλαβείς επιρροές, το ανοσοποιητικό σύστημα ενισχύεται και εξαλείφει το σύμπτωμα (δηλαδή τον όγκο). Όταν εξαλείφονται τα αίτια που δημιούργησαν τον όγκο, ο καρκίνος καθίσταται τόσο αβλαβής όσο και το κοινό κρυολόγημα.
Οι περιπτώσεις της Άννας και της Λίντας δεν θα έπρεπε να είναι εξαιρέσεις. Όταν ο Μιχάλης, ένας Κύπριος επιχειρηματίας που έπασχε από καρκίνο των νεφρών, ήρθε να με επισκεφθεί, μου είπε ότι οι γιατροί του έδιναν ένα μήνα ζωής. Είχαν αφαιρέσει τον ένα του νεφρό και θεωρούσαν ότι ο δεύτερος «δεν είχε πολλή ζωή, ούτως ή άλλως». Ωστόσο, ένας μήνας ήταν αρκετός για να αποβληθούν από τον οργανισμό του Μιχάλη οι τοξίνες που πυροδοτούσαν  την ανάπτυξη του καρκίνου.Οι αποτοξινώσεις, που περιγράφονται στο 3ο Κεφάλαιο του 2ου τόμου και στο 4ο Κεφάλαιο του 1ου τόμου, αποδείχτηκαν πολύ αποτελεσματικές για εκείνον.  Ο Μιχάλης κατανάλωνε μεγάλες ποσότητες αλκοόλ, ήταν κρεατοφάγος και «νυχτόβιος», αλλά αποφάσισε ότι θα σταματούσε μια για πάντα να εξαντλεί τα ενεργειακά του αποθέματα. Όταν μετά από τρεις μήνες επισκέφθηκε την αντικαρκινική κλινική στη Γερμανία (προς μεγάλη έκπληξη των γιατρών που μάλλον δεν περίμεναν να τον δουν ζωντανό), διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε ίχνος καρκίνου στο νεφρό του και ότι ήταν υγιέστατος. Από τότε έχουν περάσει 14 χρόνια και είναι πιο υγιής και δραστήριος από ποτέ.
Η αυτόματη υποχώρηση σπάνια λαμβάνει χώρα αιφνιδιαστικά ή χωρίς φανερό λόγο. Ο οργανισμός θεωρεί ότι ο καρκίνος αποτελεί ένα συναισθηματικό αλλά και σωματικό κώλυμα, το οποίο θα υποχωρήσει μετά από μία θεραπευτική κρίση και μία αποτοξίνωση σε σωματικό, διανοητικό και πνευματικό επίπεδο. Η ενεργή συμμετοχή στη θεραπεία και η ανάληψη των ευθυνών μας (η οποία αποτελεί έκφραση αγάπης για τον εαυτό μας) αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για τη θεραπεία οποιασδήποτε διαταραχής, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου.



 

8 "φάρμακα" κρυμμένα σ’ ένα αγριόχορτο

13/3/14
Ο ταράξακος ή πικραλίδα που αφθονεί στα ακαλλιέργητα χωράφια, είναι ένα "μαγικό" φυτό, καθώς από τις ευεργετικές του δράσεις ωφελούνται πολλά συστήματα του οργανισμού.

Ο ταραξάκος:

Είναι πλούσιος σε καροτενοειδή (βιολαξανθίνη), βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη C. 
Η περιεκτικότητα του σε βιταμίνη Α φαίνεται να είναι 4 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του κοινού μαρουλιού ενώ από ανόργανα στοιχεία περιέχει αρκετό κάλιο.

Έχει φανεί από έρευνες πως είναι ιδανικό διουρητικό.

Αποτελεί διεγερτικό της όρεξης.

Λειτουργεί ως βοηθητικό σε δυσλειτουργίες του ήπατος και της χοληδόχου κύστης,

Βοηθάει στη δυσπεψία και ιδιαίτερα στην πλήρη πέψη του λίπους.

Μπορεί να βοηθήσει ακόμα και στη θεραπεία της ακμής και της χρόνιας δερματίτιδας

Θεωρείται πως καθαρίζει το αίμα, μειώνοντας τα επίπεδα της χοληστερίνης, τα επίπεδα του σακχάρου και την υψηλή αρτηριακή πίεση.

Τέλος, στον ταραξάκο αποδίδονται και πολλές αφροδισιακές ιδιότητες.Τονώνει τη γενετήσια ορμή και βελτιώνει την ερωτική διάθεση.

Πίνουμε ένα δύο φλιτζάνια την ημέρα πριν το γεύμα για τονωτικό και ορεκτικό. Απαγορεύεται όμως για άτομα που έχουν χαμηλή νεφρική λειτουργία ή ταλαιπωρούνται από κολικό νεφρού.
- See more at: http://www.hellas-now.com/2014/03/8.html#sthash.laoG8MIs.dpuf

8 "φάρμακα" κρυμμένα σ’ ένα αγριόχορτο

13/3/14
Ο ταράξακος ή πικραλίδα που αφθονεί στα ακαλλιέργητα χωράφια, είναι ένα "μαγικό" φυτό, καθώς από τις ευεργετικές του δράσεις ωφελούνται πολλά συστήματα του οργανισμού.

Ο ταραξάκος:

Είναι πλούσιος σε καροτενοειδή (βιολαξανθίνη), βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη C. 
Η περιεκτικότητα του σε βιταμίνη Α φαίνεται να είναι 4 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του κοινού μαρουλιού ενώ από ανόργανα στοιχεία περιέχει αρκετό κάλιο.

Έχει φανεί από έρευνες πως είναι ιδανικό διουρητικό.

Αποτελεί διεγερτικό της όρεξης.

Λειτουργεί ως βοηθητικό σε δυσλειτουργίες του ήπατος και της χοληδόχου κύστης,

Βοηθάει στη δυσπεψία και ιδιαίτερα στην πλήρη πέψη του λίπους.

Μπορεί να βοηθήσει ακόμα και στη θεραπεία της ακμής και της χρόνιας δερματίτιδας

Θεωρείται πως καθαρίζει το αίμα, μειώνοντας τα επίπεδα της χοληστερίνης, τα επίπεδα του σακχάρου και την υψηλή αρτηριακή πίεση.

Τέλος, στον ταραξάκο αποδίδονται και πολλές αφροδισιακές ιδιότητες.Τονώνει τη γενετήσια ορμή και βελτιώνει την ερωτική διάθεση.

Πίνουμε ένα δύο φλιτζάνια την ημέρα πριν το γεύμα για τονωτικό και ορεκτικό. Απαγορεύεται όμως για άτομα που έχουν χαμηλή νεφρική λειτουργία ή ταλαιπωρούνται από κολικό νεφρού.
- See more at: http://www.hellas-now.com/2014/03/8.html#sthash.laoG8MIs.dpuf

8 "φάρμακα" κρυμμένα σ’ ένα αγριόχορτο

13/3/14
Ο ταράξακος ή πικραλίδα που αφθονεί στα ακαλλιέργητα χωράφια, είναι ένα "μαγικό" φυτό, καθώς από τις ευεργετικές του δράσεις ωφελούνται πολλά συστήματα του οργανισμού.

Ο ταραξάκος:

Είναι πλούσιος σε καροτενοειδή (βιολαξανθίνη), βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη C. 
Η περιεκτικότητα του σε βιταμίνη Α φαίνεται να είναι 4 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του κοινού μαρουλιού ενώ από ανόργανα στοιχεία περιέχει αρκετό κάλιο.

Έχει φανεί από έρευνες πως είναι ιδανικό διουρητικό.

Αποτελεί διεγερτικό της όρεξης.

Λειτουργεί ως βοηθητικό σε δυσλειτουργίες του ήπατος και της χοληδόχου κύστης,

Βοηθάει στη δυσπεψία και ιδιαίτερα στην πλήρη πέψη του λίπους.

Μπορεί να βοηθήσει ακόμα και στη θεραπεία της ακμής και της χρόνιας δερματίτιδας

Θεωρείται πως καθαρίζει το αίμα, μειώνοντας τα επίπεδα της χοληστερίνης, τα επίπεδα του σακχάρου και την υψηλή αρτηριακή πίεση.

Τέλος, στον ταραξάκο αποδίδονται και πολλές αφροδισιακές ιδιότητες.Τονώνει τη γενετήσια ορμή και βελτιώνει την ερωτική διάθεση.

Πίνουμε ένα δύο φλιτζάνια την ημέρα πριν το γεύμα για τονωτικό και ορεκτικό. Απαγορεύεται όμως για άτομα που έχουν χαμηλή νεφρική λειτουργία ή ταλαιπωρούνται από κολικό νεφρού.
- See more at: http://www.hellas-now.com/2014/03/8.html#sthash.laoG8MIs.dpuf
Ο ταράξακος ή πικραλίδα που αφθονεί στα ακαλλιέργητα χωράφια, είναι ένα "μαγικό" φυτό, καθώς από τις ευεργετικές του δράσεις ωφελούνται πολλά συστήματα του οργανισμού.

Ο ταραξάκος:

Είναι πλούσιος σε καροτενοειδή (βιολαξανθίνη), βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη C. 
Η περιεκτικότητα του σε βιταμίνη Α φαίνεται να είναι 4 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του κοινού μαρουλιού ενώ από ανόργανα στοιχεία περιέχει αρκετό κάλιο.

Έχει φανεί από έρευνες πως είναι ιδανικό διουρητικό.

Αποτελεί διεγερτικό της όρεξης.

Λειτουργεί ως βοηθητικό σε δυσλειτουργίες του ήπατος και της χοληδόχου κύστης,

Βοηθάει στη δυσπεψία και ιδιαίτερα στην πλήρη πέψη του λίπους.

Μπορεί να βοηθήσει ακόμα και στη θεραπεία της ακμής και της χρόνιας δερματίτιδας

Θεωρείται πως καθαρίζει το αίμα, μειώνοντας τα επίπεδα της χοληστερίνης, τα επίπεδα του σακχάρου και την υψηλή αρτηριακή πίεση.

Τέλος, στον ταραξάκο αποδίδονται και πολλές αφροδισιακές ιδιότητες.Τονώνει τη γενετήσια ορμή και βελτιώνει την ερωτική διάθεση.

Πίνουμε ένα δύο φλιτζάνια την ημέρα πριν το γεύμα για τονωτικό και ορεκτικό. Απαγορεύεται όμως για άτομα που έχουν χαμηλή νεφρική λειτουργία ή ταλαιπωρούνται από κολικό νεφρού.
- See more at: http://www.hellas-now.com/2014/03/8.html#sthash.Ycdlf0wv.dpuf

ΜΟΛΟΧΑ ΤΟ ΒΟΤΑΝΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ

ΜΟΛΟΧΑ ΤΟ ΒΟΤΑΝΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ

Μολόχα «παύει τας ωδίνας»!

έλεγε ο Ιπποκράτης και οι αρχαίοι… η μολόχα είναι από τα φυτά που αγαπήθηκαν πολύ και χρησιμοποιήθηκαν από τα πολύ μακρινά χρόνια, από το 700 π.χ περίπου χρησιμοποιήθηκε ως τροφή και ως φαρμακευτικό βότανο σαν τροφή χρησιμοποιήθηκαν σχεδόν όλα τα μέρη του βοτάνου τα φύλλα,οι τρυφεροί βλαστοί,αλλά και τις ρίζες
Αυτός που ανέφερε πρώτος την μολόχα τον έβδομο αιώνα π.χ ήταν ο Ησίοδος  οι δε Βυζαντινοί σχολιαστές του μας πληροφορούν ότι στα χρόνια εκείνα έφτιαχναν με μολόχα και με πολλά άλλα βότανα έναν θρεπτικότατο πολτό.
Στην αρχαία Ελλάδα καλλιεργούσαν την μολόχα μαζί με άλλα λαχανικά και βότανα στους κήπους τους, έλεγαν ότι σταματούσε την πείνα και τη δίψα, την επαίνεσαν ο Πυθαγόρας και ο Πλάτωνας, οι δε Ρωμαίοι την θεωρούσαν λιχουδιά και την είχαν στα τραπέζια τους.
Ο Κικέρων με τον Οράτιο μας αναφέρουν πολλές από τις ανακουφιστικές της ιδιότητες ο δε Πλίνιος έλεγε ότι αν τρώμε μια χούφτα μολόχα τη μέρα δεν θα μας βρει καμία αρρώστια, ο Καρλομάγνος είχε διατάξει να καλλιεργείται μολόχα σ” όλους τους αυτοκρατορικούς κήπους
Οι Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζούσαν με χόρτα, έφτιαχναν ένα νόστιμο φαγητό από τις ρίζες της μολόχας τις οποίες αφού τις έβραζαν μετά τις τηγάνιζαν με κρεμμύδια, υπάρχει ένα πρόσωπο το οποίο έχει συνδεθεί από την αρχαιότητα με την μολόχα το πρόσωπο αυτό είναι ο Κρητικός Επιμενίδης  ο άνθρωπος αυτός κινείται μεταξύ μύθου και ιστορίας και λέγεται πως είχε κοιμηθεί για πενήντα χρόνια σε ένα σπήλαιο στην Κρήτη, όταν ξύπνησε βρέθηκε σε έναν καινούργιο κόσμο για να μην διψά και για να μην πεινά λοιπόν έτρωγε μόνον μολόχα και βολβούς και έτσι η μολόχα έγινε το βότανο των μυστικιστών και από τότε χρησιμοποιείται σε διάφορες μυήσεις
Λέγεται ακόμα ότι ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στους Πυθαγόρειους και επειδή τα άνθη της είναι στραμμένα πάντα προς τον ουρανό θεωρήθηκε ιερό βότανο, ο Ιάμβλιχος μας αναφέρει ότι ο Πυθαγόρας συνιστούσε να αποφεύγεται η μολόχα επειδή είναι η πρώτη αγγελιοφόρος της «συμπάθειας»των ουρανών προς την Γαία

Ο Ιπποκράτης παρασκεύαζε

α) ένα κατάπλασμα με κρασί και μολόχα για να αντιμετωπίσει τα οιδήματα και τις φλεγμονές
β) τη συνιστούσε σαν αφέψημα εναντίον διαφόρων γυναικολογικών προβλημάτων
γ) παρασκεύαζε με αυτή κολπικά υπόθετα τα οποία χρησιμοποιούσε για να διευκολύνει τους τοκετούς και να μετριάσει τους πόνους, ο Δίφιλος ο Σίφνιος έγραψε ότι βοηθά σε περιπτώσεις ερεθισμού των νεφρών και της κύστης.
Χρησιμοποιείτο ως αποχρεμπτικό και καθαρτικό φάρμακο, από τα άνθη της παρασκευάζονταν αφέψημα εναντίον παθήσεων του πεπτικού και του ουροποιητικού συστήματος.
Η σοφή λαϊκή ιατρική θεωρεί τη μολόχα ως ένα από τα αποτελεσματικότερα φαρμακευτικά βότανα εναντίον της δυσκοιλιότητας,την ιδιότητα αυτή της μολόχας την τονίζει με έμφαση και ο Βυζαντινός συγγραφέας ΣυμεώνΣηθ… Στα «Βυζαντινά Γεωπονικά»είναι το βότανο που θεραπεύει «τα κρυφά πάθη των γυναικών»,τα νοσήματα των νεφρών,τα ηπατικά νοσήματα,τις πληγές, τις φλεγμονές και πολλά-πολλά άλλα.
Το «Περί χυμών, βρωμάτων και πομάτων»,ένα άλλο βυζαντινό κείμενο, αναφέρει τη μολόχα ως εξαιρετικά εύπεπτη και δυναμωτική τροφή πιστευόταν ότι
α) απαλλάσσει το σώμα από τις αρρώστιεςmoloxes-fyto-diatrofi-farmako
β) θεραπεύει τα πάντα εξαιτίας της ήπιας καθαρτικής δράσης της
Στη Πελοπόννησο ήταν και είναι πολύ γνωστή γιατί φυτρώνει παντού  από τα καλλιεργημένα χωράφια μέχρι τα χαλάσματα  και από τους κήπους μέχρι του δρόμους και τα πετρώδη εδάφη, με ονομασίες όπως αγριμολόχα μαλάχη αμπελόχα αμολοχάκι μάλβα τη βρίσκουμε πάνω σε παλιούς τοίχους, κοντά σε μονοπάτια σε χέρσες εκτάσεις και πάντα μα πάντα κοντά σε κατοικημένες περιοχές  αν τη συναντήσουμε μακριά από κατοικημένες περιοχές αυτό θα σημαίνει ότι κάποτε υπήρχε ένα σπίτι εκεί!!!
Τα πανέμορφα λουλούδια της πλαισίωναν πάντα τα στεφάνια της Πρωτομαγιάς  με τους κλώνους της έφτιαχναν και φτιάχνουν δακτυλίδια και βραχιόλια για να υποδεχθούν την όμορφη εποχή της Άνοιξης
Με τα φύλλα της μολόχας σε πολλά σπίτια της υπαίθρου δίπλωναν και διπλώνουν ντολμάδες  το δε αφέψημα και το έγχυμα της τα χρησιμοποιούσαν σαν γιατρικό αν πονούσε σε κάποιον ο λαιμός έβραζαν μολόχα, έριχναν μέσα μια κουταλιά μέλι και του έδιναν να πιει και να κάνει γαργάρες  οι βλαστοί και τα φύλλα βράζονταν ή μαγειρεύονταν με διάφορους τρόπους   τα συνδύαζαν θαυμάσιαμε όσπρια με κρέας με ρύζι  τα έκαναν γιαχνί ή ομελέτες ο καρπός της μολόχας είναι μεριστόκαρπος που το λένε «ψωμάκι», επειδή μοιάζει με σπιτίσιο ψωμί
Παλιά τα μικρά παιδιά τον μάζευαν και τον έτρωγαν το έγχυμά της είναι θαυμάσιο, συνήθως σε συνδυασμό με χαμομήλι moloxa-arxaioi-botano
Ενα ζεστό ρόφημα με μια κουταλιά θυμαρίσιο μελί
α) φέρνει μια γλυκιά ανακούφιση στον πονεμένο λαιμό
β) ηρεμεί τον βήχα
γ) βοηθάει να αναπνεύσουμε καλύτερα
Η μολόχα ανάλογα σε πια περιοχή φυτρώνει παρουσιάζει αλλαγές στο χρώμα των λουλουδιών της, η μολόχα που φυτρώνει σε γόνιμα χωράφια έχει έντονα ρόδινα άνθη  ενώ αν φυτρώνει σε ξερό πετρώδες μέρος τα άνθη του είναι ξέθωρα ροζ ή άσπρα ή βιολετιά  αυτή δε που φυτρώνει μέσα στα χωριά σε όχθους και σε χαλάσματα είναι «ο σπιτιάρης»  με λουλουδάκια πιο μικρά με ένα ροζ ανοιχτό όμορφο χρώμα.
Σε πολλά χωριά της Γαλλίας έχουν την συνήθεια να προσθέτουν στις πατάτες τους τις τρυφερές κορφές και τα φύλλα της μολόχας γιατί πιστεύουν πως διευκολύνει τη λειτουργία των νεφρών.
Οι δε λεγόμενοι πρακτικοί θεραπευτές σε διάφορες χώρες της Ευρώπης- όπως της Αγγλίας και της Γαλλίας- φτιάχνουν μια γλυκιά κρέμα-πάστα από ρίζες μολόχας που είναι μαλακτική και θεραπευτική για τον πονεμένο λαιμό  το βήχα και τη βραχνάδα
Λοιπόν η μολόχα χρησιμοποιείτο από αρχαιοτάτων χρόνων στην φαρμακευτική ως: μαλακτικό, αποχρεμπτικό,στυπτικό,αντιφλεγμονώδες και επουλωτικό βότανο

Αλλες φαρμακευτικές της ιδιότητες είναι:

1) μαλακώνει τους κάλους των ποδιών
2) το έγχυμα της χρησιμοποιείται σαν ποδόλουτρο για να ξεκουράζει τα κουρασμένα πόδια
3) τα ποδόλουτρα με έγχυμα μολόχας ανακουφίζουν τα πρησμένα πόδια ειδικά αν η φλεγμονή έπεται ενός κατάγματος.
Χρησιμοποιείται ακόμα σε περιπτώσεις:
1) βρογχικών
2) βήχα
3) λαρυγγίτιδας
4) ουλίτιδας
5) δερματικών προβλημάτων
6) εντερικών προβλημάτων
7) κολικών
8) γαστρίτιδας
9) κυστίτιδας
10) διάρροιας
11) αιμορροΐδων
12) καταρροής
13) πνευμονίας
14) βραχνάδας
15) οξείας δυσεντερίας
16) κατακράτησης ούρων
17) αιματουρίας
18) φλεγμονών της ουροδόχου κύστης
19) προβλημάτων των νεφρών
20) πιστεύεται ότι θεραπεύει την επιληψία
21) ότι ο χυμός της θεραπεύει από τα τσιμπήματα της μέλισσας ή της σφήκας

Σαν κατάπλασμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για:

1) φλεγμονές
2) οιδήματα
3) κτυπήματα
4) μελανιές
5) στραμπουλήγματα έχει δε άριστα αποτελέσματα αν χρησιμοποιηθεί χλιαρό έγχυμα σε μορφή κομπρέσας στην ξηρότητα των δακρυϊκών πόρων
Σε διεθνής μελέτες έχει αναφερθεί ότι δύο με τρία φλιτζάνια έγχυμα μολόχας την ημέρα σε συνδυασμό με κομπρέσες στο στήθος το βράδυ-από ζεστά φύλλα και στραγγισμένα καλά άνθη-έχουν πολύ αρεστά αποτελέσματα στο εμφύσημα όπως και σε περιπτώσεις δύσπνοιας
Δεν ξεχνάμε ότι τα βότανα χρειάζονται προστασία από το φως και την υγρασία γι αυτό το μέρος που τα αποθηκεύουμε πρέπει να είναι σκοτεινό και ξηρό… να είμαστε σίγουροι από εκεί πού τα αγοράζουμε ώστε να έχουμε πάντα το μέγιστο της αποτελεσματικότητας των βοτάνων μας
Όλες οι κρίσεις τοξίκωσης, από τον καρκίνο μέχρι το κοινό κρυολόγημα, είναι ουσιαστικά θεραπευτικές κρίσεις. Όταν αυτές οι κρίσεις υποστηρίζονται με καθαρμούς και φυσικές μεθόδους, ο οργανισμός αναρρώνει ταχύτατα. Ωστόσο, όποτε επεμβαίνουμε με μέτρα που καταστέλλουν τα συμπτώματα, μία βραχυπρόθεσμη «ανάρρωση» μπορεί να μετατραπεί σε χρόνια πάθηση. Δυστυχώς, οι ερευνητές για τον καρκίνο δεν τολμούν ή δεν θέλουν να βρουν φυσική θεραπεία για τον καρκίνο. Δεν έχουν εκπαιδευτεί γι’ αυτό, ούτε αμείβονται γι’ αυτό. Ακόμα και αν έβρισκαν μία φυσική θεραπεία, αυτό δεν θα έβγαινε ποτέ στο φως της δημοσιότητας.
Η δρ Rose Papac, Μ.D., καθηγήτρια Ογκολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Γέιλ, έχει επισημάνει ότι στην εποχή μας δεν έχουμε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε τι συμβαίνει όταν οι καρκίνοι δεν αντιμετωπίζονται με ιατρικές αγωγές. «Όλοι θεωρούν ότι υποχρεούνται να παρέμβουν αμέσως όταν γίνεται διάγνωση καρκίνου», λέει η Papac, που έχει μελετήσει περιστατικά αυτόματης υποχώρησης καρκίνων. Οι περισσότεροι άνθρωποι τρομοκρατούνται και θέλουν να καταφύγουν σε άμεση θεραπεία για την «επάρατη νόσο». Έτσι, όχι μόνο δεν δίνουν ποτέ στο σώμα τους την ευκαιρία να αυτοϊαθεί, αλλά επιλέγουν να καταστρέψουν κάτι που δεν υπάρχει λόγος να καταστραφεί. Προφανώς, αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο σήμερα ελάχιστοι ασθενείς εμφανίζουν αυτόματη υποχώρηση του καρκίνου.
Από την άλλη, πολλοί ερευνητές έχουν αναφέρει όλα αυτά τα χρόνια ότι διάφορες παθήσεις και καταστάσεις όπως ο τυφοειδής πυρετός, το κώμα, η εμμηνόπαυση, η πνευμονία, η ανεμοβλογιά, ακόμα και η αιμορραγία, μπορεί να προκαλέσουν αυτόματη υποχώρηση του καρκίνου. Εντούτοις, δεν υπάρχουν επίσημες ερμηνείες για το μηχανισμό βάσει του οποίου αυτές οι υποχωρήσεις συνδέονται με τη θεραπεία του καρκίνου. Επειδή είναι ανεξήγητα φαινόμενα και εκ πρώτης όψεως στερούνται επιστημονικής βάσης, δεν χρησιμοποιούνται στην έρευνα για τον καρκίνο. Κατά συνέπεια, η επιστημονική κοινότητα δεν ενδιαφέρεται να κατανοήσει τους αυτοθεραπευτικούς μηχανισμούς του ανθρώπινου σώματος στην περίπτωση του καρκίνου. Αυτές οι «θαυματουργές» θεραπείες φαίνεται ότι συμβαίνουν κυρίως σε κακοήθεις καρκίνους όπως ο καρκίνος των νεφρών, το μελάνωμα, το λέμφωμα, το νευροβλάστωμα (καρκίνος του περιφερικού νευρικού συστήματος, που εμφανίζεται συνήθως σε πολύ μικρή ηλικία).
Με δεδομένο ότι τα περισσότερα όργανα του ανθρώπινου σώματος έχουν απεκκριτική δράση, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι οι καρκίνοι ήπατος, νεφρών, παχέος εντέρου, πνεύμονα, λεμφικού συστήματος και δέρματος μπορεί να υποχωρήσουν εύκολα, αν αποβληθούν οι τοξίνες από αυτά τα όργανα ή συστήματα. Κατά παρόμοιο τρόπο, οι κακοήθεις όγκοι δεν εμφανίζονται ποτέ σε ένα υγιές σώμα που στηρίζεται από ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα. Οι όγκοι ευδοκιμούν μόνο υπό συγκεκριμένες συνθήκες, σε περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη τους. Ο καθαρισμός αυτού του περιβάλλοντος, με οποιαδήποτε μέσα, μπορεί να κάνει τη διαφορά στη θεραπεία του καρκίνου.
Μία κρίση τοξίκωσης όπως η πνευμονία ή η ανεμοβλογιά, εφόσον δεν κατασταλεί, συμβάλλει στην αποβολή τεράστιων ποσοτήτων τοξινών και βοηθά τα κύτταρα να αναπνεύσουν ξανά. Ο πυρετός, η εφίδρωση, η απώλεια αίματος, η έκκριση βλέννας, η διάρροια και ο εμετός αποβάλλουν πολλές τοξίνες από το σώμα. Αφού οι τοξίνες αποβληθούν, το ανοσοποιητικό σύστημα ενισχύεται και ανανεώνεται με φυσικό τρόπο. Και αυτό μπορεί να αρκεί για να εξουδετερωθεί ένας κακοήθης όγκος που δεν εξυπηρετεί με κανένα τρόπο την επιβίωση του σώματος. Η ανεπιθύμητη ανεμοβλογιά ή πνευμονία μπορεί να αποτελέσουν θείο δώρο (ας χρησιμοποιήσουμε άλλη μία μη-επιστημονική έκφραση), αφού μπορούν να σώσουν τη ζωή ενός καρκινοπαθούς. Η μη-αποδοχή του δώρου μπορεί να κοστίσει τη ζωή του ασθενή. Πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν χωρίς λόγο, επειδή δεν τους δίνεται ποτέ η ευκαιρία να βιώσουν όλες τις φάσεις μίας πάθησης. Μία πάθηση δεν είναι τίποτε άλλο από την προσπάθεια του οργανισμού να δημιουργήσει διέξοδο για τις εγκλωβισμένες τοξίνες. Το φράξιμο των εξόδων με την καταστολή των συμπτωμάτων προκαλεί συμφόρηση και υπονομεύει ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού.
Η καταστολή των παιδικών νοσημάτων με αφύσικα προγράμματα εμβολιασμού μπορεί να θέσει σε άμεσο κίνδυνο τα παιδιά, αφού αυξάνει σημαντικά την επικινδυνότητα για καρκίνο. Η ανεμοβλογιά, η ιλαρά και οι λοιπές φυσικές μέθοδοι αυτο-ανοσοποίησης (που εσφαλμένα καλούνται «παιδικά νοσήματα») δίνουν στο ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει τους δυνητικούς νοσογόνους παράγοντες πιο αποτελεσματικά και χωρίς να περάσουν σοβαρή κρίση τοξίκωσης.
Με δεδομένο ότι μόνο στις ΗΠΑ κάθε χρόνο αποβιώνουν 550.000 άνθρωποι εξαιτίας του καρκίνου, είναι αμφισβητήσιμο κατά πόσο είναι δικαιολογημένοι οι υποχρεωτικοί εμβολιασμοί. Η καθιερωμένη προσέγγιση της ανοσοποίησης είναι αντιεπιστημονική και στερείται αποδεικτικών στοιχείων, ενώ μπορεί να υπονομεύσει τα σαφώς ανώτερα προγράμματα ανοσοποίησης του οργανισμού. Το σώμα αποκτά φυσική ανοσία αφενός με την έκθεση του σε παθογόνους οργανισμούς, αφετέρου με τις παροδικές θεραπευτικές κρίσεις που αποβάλλουν πολλές καρκινογόνες τοξίνες. Το αν τα τεχνητά εμβόλια προκαλούν καρκίνο άμεσα ή έμμεσα, είναι επουσιώδες. Ωστόσο, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι τα συμβατικά προγράμματα εμβολιασμού μπορούν να προλάβουν μία εν δυνάμει απειλητική για τη ζωή θεραπευτική κρίση.

Ποιος Θεραπεύει τον Καρκίνο;

Οσοι έχουν βιώσει την πλήρη υποχώρηση του καρκίνου και παρέμειναν υγιείς, είναι τα ζωντανά παραδείγματα των μηχανισμών που προκαλούν και θεραπεύουν τον καρκίνο.
Η Αννα ήταν 43 ετών όταν διαγνώστηκε με μία ανίατη μορφή λεμφώματος. Οι γιατροί της είπαν ότι δεν θα ζούσε
για πολύ ακόμα και της σύστησαν να κάνει χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία. Η Άννα ήξερε ότι αυτές οι αγωγές όχι μόνο θα αύξαναν την επικινδυνότητα για δευτεροπαθή καρκίνο, αλλά θα είχαν και σοβαρές παρενέργειες. Αρνήθηκε να υποβληθεί σε θεραπεία, θεωρώντας ότι αν ο καρκίνος ήταν ούτως ή άλλως ανίατος, δεν υπήρχε λόγος να ακολουθήσει την αγωγή και να υποστεί τις φρικτές παρενέργειες.
Έχοντας αποδεχτεί ότι έπασχε από μία ανίατη πάθηση, που σήμαινε ότι έπρεπε να συμφιλιωθεί με το θάνατο, η Άννα αναζήτησε εναλλακτικούς τρόπους να κάνει τη «μετάβαση» ευκολότερα. Αντί να αποδεχτεί παθητικά τη μοίρα της, αποφάσισε να επικεντρωθεί στο να νιώθει καλά και προσπάθησε να βελτιώσει την ευεξία της ενεργά. Δοκίμασε τα πάντα – βελονισμό, καθαρμούς οργάνων, φυτοθεραπεία, διαλογισμό και οραματισμό. Έτσι, τα κύτταρα της έλαβαν το σήμα ότι φρόντιζε τον εαυτό της. Ο καρκίνος της Άννας υποχώρησε μετά από λίγους μήνες. Μέσα σε ένα χρόνο, δεν υπήρχε ίχνος καρκίνου. Ο ογκολόγος της έμεινε εμβρόντητος. Τώρα, μετά από δύο δεκαετίες, όχι μόνο δεν υπάρχει ίχνος καρκίνου στο σώμα της, αλλά νιώθει πιο υγιής και ακμαία από ποτέ.
Η Λίντα διαγνώστηκε με κακόηθες μελάνωμα (η πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος) μόλις στα 38 της. Μετά από αρκετές ανεπιτυχείς επεμβάσεις, της είπαν ότι ο καρκίνος είχε προχωρήσει, ότι πλέον ήταν «καταλη-, κτικός» και ότι της απέμενε μόνο ένας χρόνος ζωής. Και η Λίντα αρνήθηκε να κάνει χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία. Κατέφυγε σε πιο θετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως η γιόγκα, η προσευχή, η χορτοφαγία, οι καθαρμοί οργάνων, ο διαλογισμός και ο καθημερινός οραματισμός. Σήμερα, 22 χρόνια μετά την καταδικαστική εκείνη γνωμάτευση, εξακολουθεί να είναι υγιέστατη, δεν έχει ίχνος καρκίνου, και το δέρμα της δεν φέρει την παραμικρή ένδειξη ερεθισμού.
Η Άννα και η Λίντα άλλαξαν τη στάση τους απέναντι στη ζωή. Από παθητικά θύματα μίας ανεξέλεγκτης, «επιθετικής» νόσου, αποφάσισαν να προαγάγουν ενεργά την υγεία του σώματος και του νου τους. Η αποδοχή της αυτοευθύνης ήταν το πρώτο βήμα για τη μετακίνηση της εστίασης από τον καρκίνο στη συνειδητή καλλιέργεια της υγείας.
Δεν αρμόζει να αποκαλούμε αυτές τις υποχωρήσεις «θαύματα». Υπάρχουν πολλά καταγεγραμμένα περιστατικά ατόμων που ανάρρωσαν απ’ όλους τους τύπους καρκίνων και σχεδόν όλες τις παθήσεις, από το διαβήτη και τους ακροχορδόνες μέχρι το AIDS. Το γεγονός ότι η αυτόματη υποχώρηση του καρκίνου επισυμβαίνει μέχρι και στο τελικό στάδιο της νόσου, δείχνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα όχι μόνο μπορεί να εξουδετερώνει ταχύτατα τους όγκους, αλλά και ότι προλαμβάνει το σχηματισμό νέων όγκων, εφόσον τα αίτια αντιμετωπιστούν σωστά. Όταν αλλάζουμε νοοτροπία και, αντί να θεωρούμε ότι οφείλουμε να επιτεθούμε στα καρκινικά κύτταρα, κατανοούμε ότι πρέπει να τα αφήσουμε στην ησυχία τους και να αντιμετωπίσουμε τις επιβλαβείς επιρροές, το ανοσοποιητικό σύστημα ενισχύεται και εξαλείφει το σύμπτωμα (δηλαδή τον όγκο). Όταν εξαλείφονται τα αίτια που δημιούργησαν τον όγκο, ο καρκίνος καθίσταται τόσο αβλαβής όσο και το κοινό κρυολόγημα.
Οι περιπτώσεις της Άννας και της Λίντας δεν θα έπρεπε να είναι εξαιρέσεις. Όταν ο Μιχάλης, ένας Κύπριος επιχειρηματίας που έπασχε από καρκίνο των νεφρών, ήρθε να με επισκεφθεί, μου είπε ότι οι γιατροί του έδιναν ένα μήνα ζωής. Είχαν αφαιρέσει τον ένα του νεφρό και θεωρούσαν ότι ο δεύτερος «δεν είχε πολλή ζωή, ούτως ή άλλως». Ωστόσο, ένας μήνας ήταν αρκετός για να αποβληθούν από τον οργανισμό του Μιχάλη οι τοξίνες που πυροδοτούσαν  την ανάπτυξη του καρκίνου.Οι αποτοξινώσεις, που περιγράφονται στο 3ο Κεφάλαιο του 2ου τόμου και στο 4ο Κεφάλαιο του 1ου τόμου, αποδείχτηκαν πολύ αποτελεσματικές για εκείνον.  Ο Μιχάλης κατανάλωνε μεγάλες ποσότητες αλκοόλ, ήταν κρεατοφάγος και «νυχτόβιος», αλλά αποφάσισε ότι θα σταματούσε μια για πάντα να εξαντλεί τα ενεργειακά του αποθέματα. Όταν μετά από τρεις μήνες επισκέφθηκε την αντικαρκινική κλινική στη Γερμανία (προς μεγάλη έκπληξη των γιατρών που μάλλον δεν περίμεναν να τον δουν ζωντανό), διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε ίχνος καρκίνου στο νεφρό του και ότι ήταν υγιέστατος. Από τότε έχουν περάσει 14 χρόνια και είναι πιο υγιής και δραστήριος από ποτέ.
Η αυτόματη υποχώρηση σπάνια λαμβάνει χώρα αιφνιδιαστικά ή χωρίς φανερό λόγο. Ο οργανισμός θεωρεί ότι ο καρκίνος αποτελεί ένα συναισθηματικό αλλά και σωματικό κώλυμα, το οποίο θα υποχωρήσει μετά από μία θεραπευτική κρίση και μία αποτοξίνωση σε σωματικό, διανοητικό και πνευματικό επίπεδο. Η ενεργή συμμετοχή στη θεραπεία και η ανάληψη των ευθυνών μας (η οποία αποτελεί έκφραση αγάπης για τον εαυτό μας) αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για τη θεραπεία οποιασδήποτε διαταραχής, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου.

Ζωή και υγεία: Andreas Moritz: Οι περισσότεροι καρκίνοι υποχωρούν...

Ζωή και υγεία: Andreas Moritz: Οι περισσότεροι καρκίνοι υποχωρούν...: Όλες οι κρίσεις τοξίκωσης, από τον καρκίνο μέχρι το κοινό κρυολόγημα, είναι ουσιαστικά θεραπευτικές κρίσεις. Όταν αυτές οι κρίσεις ...





Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

ειμαι γυναικα




Το ονειρο των περισοτερων γυναικων και το δικο μου,γιατι να αποτελω εξαιρεση!!!!

Ερωτευμένη με τη ζωή

Μουσική. Ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Λύνω τα μαλλιά μου, αφήνω τον εαυτό μου να χορέψει στο ρυθμό. Όταν υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος. Τινάζω τα χέρια μου εδώ κι εκεί. Σταγόνες κρασιού πιτσιλάνε το πάτωμα. Δε με νοιάζει. Το αίσθημα απόλαυσης με ποτίζει. Τα μαλλιά μου χτυπούν το πρόσωπο καθώς χορεύω. Είμαι δυνατή. Νιώθω μια περίεργη πληρότητα, όπως τότε που ήμουν νέα και ερωτευμένη. Καθώς πλησιάζω τα τριάντα ανακαλύπτω πράγματα για μένα που δεν είχαν φανεί ως τώρα. Ελπίδα. Ικανότητα. Δύναμη. Αποθέματα τρυφερότητας που σκορπίζονται σε όποιον μείνει λίγο χρόνο κοντά μου. “Σε μεγάλη αγκαλιά χωρούν πολλοί.” Πολλά επίπεδα σκέψης. Η ζωή δεν είναι άσπρη και μαύρη. Είναι χρωματιστή. Σαγηνευτική. Όλο υποσχέσεις, σαν καινούριος εραστής. Και συμβαίνει τώρα. All board, ready to sail. In love with life…








Ερωτας,,,,τον ζωγραφισαν χιλιαδες,τον τραγουδησαν επισης,τον αποτυπωσαν πανω στο χαρτι.Ανα τους αιωνες ασχοληθηκαν πολλοι ανθρωποι με αυτον .


Ειμαι ερωτευμενη με το συντροφο μου,με ενα ομορφο ανοιξιατικο πρωινο,με ενα σεξυ φορεμα...........



Αλλοι παλι δεν πιστευουν στη δυναμη του.μου λενε οτι πεταξε μακρια.

Εχω αντιθετη αποψη,ο Ερωτας ειναι παντοτινος.Κινειτε σφαιρικα γυρω απο τα παντα.Δεν εχει χρωμα,δεν εχει ηλικια.Εχουν δικαιωμα ολοι σ`αυτον.
Απλα καποιοι καταργουν καποιες απο τις αισθησεις τους,δεν τον αισθανονται,δεν τον μυριζουν,δεν τον βλεπουν.


Ακομη και στη σημερινη δυσκολη εποχη δεν πρεπει να τον ξεχναμε.
Η ανθρωποτητα εχει περασει πολλες δυσκολες εποχες ,και παντα θα περναει,ο ερωτας ομως θα ειναι εκει.Ας μη τον βγαλουμε απο τη ζωη μας,ειναι απαραιτητος.Κινητηρια δυναμη.





Ειναι πρωι,πινω τον καφε μου,χαμογελω γιατι ειμαι ερωτευμενη με ολα,με τα παντα,

Λιγο απο παραμυθι........

Καποιες νυχτες,κοιταζω τον ουρανο,τα αστερια και τα αεροπλανα που ταξιδευουν.
Κλεινω τα ματια και ειμαι κι εγω μαζι τους.
Φανταζομαι  ολα τα μερη που μπορουνε να με πανε.
  Θα πει.τωρα καποιος,δεν προσγειωνεσαι και στο εδαφος.

ΓΙΑΤΙ?
Δε χρειαζεται να εχουμε λιγο παραμυθι στη ζωη μας?

Πρεπει να ζουμε καθε μερα στη πεζη πραγματικοτητα?
Δε χρειαζομαστε μικρα διαλειματα απο αυτη?

Δε μπορουμε να ενσωματωσουμε λιγο παραμυθι μεσα σε αυτη......
και καπου καπου να γινομαστε λιγο πριγκιπησες?

Μηπως και μεσα στα παραμυθια δεν υπαρχει η πραγματικοητα?
Δεν εχουν πονο,πεινα,φτωχια,τυραννια?
απλα ειμαι πασπαλισμενα με λιγη χρυσοσκονη για να ειναι πιο υποφερτα για πρωταγωνιστη και αναγνωστη.Η` τα ονειρα που κανουμε δεν εχουν και αυτα λιγο απο παραμυθι?


Λιγο απο παραμυθι....ετσι για να αντεξουμε.......



Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Γυναικιες σκεψεις

Ειμαι γυναικα........

αισθανομαι ομορφη,ποθητη και θελω να ειμαι ετσι,ειναι κακο αυτο?
Η κριση που περναμε σα χωρα,πρεπει να τη περασουμε και σα γυναικες?
Πρεπει καθε πρωι που ξυπναμε,να ξεχναμε την ομορφια που κουβαλαμε και μας χαρισε απλοχερα ο θεος
και να ντυνομαστε με τη μιζερια?
Ειμαστε γυναικες ετων 20,30,40,50,60 και κατι και θελουμε να ειμαστε ομορφες,ποθητες και σεξυ.
Ειμαστε γυναικες.......πρεπει να αισθανομαστε καλα για να μπορεσουμε να κανουμε και τους αλλους να αισθανονται το ιδιο........ΟΜΟΡΦΑ.
Ειμαστε ΓΥΝΑΙΚΕΣ..........